تمامی کودکان در برخی مواقع دروغ میگویند. در حقیقت زمانیکه کودک توانایی را پیدا میکند تا ماهرانه دروغ بگوید به سطحی از هوش دست پیدا کرده است.
به گفته لاورنس کوتنر از روانشناسان آمریکایی، عناصر ضروری برای گفتن سادهترین دروغها رشد احساسی، هوشی، اجتماعی و عصب شناختی است.
این روانشناس تاکید کرد: با بزرگتر شدن، کودکان متوجه اثرات کارهایشان میشوند و به فهم و درک بیشتری دست پیدا میکنند و در نتیجه دروغ گفتنشان پیچیدهتر میشود.
در بررسی انجام شده در سال ۲۰۱۱ روانشناسان یک نوع بازی را در دو مدرسه مختلف در آفریقای غربی اجرا کردند. یکی از این مدارس از قوانین انضباطی سخت و دیگری از قوانین راحتتری برخوردار بود. در طول این مطالعه از کودکان درخواست شد تا بدون نگاه کردن حدس بزنند چه شیئی پشت سر آنان در حال صدا کردن است. در زمان انجام تست بزرگسالان داخل اتاق حضور نداشتند.
زمانیکه بزرگسالان به اتاق بازگشتند از کودکان خواستند حدس خود را گفته و بگویند آیا به شئ مد نظر نگاه کردهاند؟
محققان دریافتند کودکانی که در فضاهای انضباطی سخت و جدی بودهاند بیشتر احتمال دارد، دروغ گویند. اگرچه این مطالعه در محیط تحصیلی انجام شد اما کوتنر معتقد است روش تربیتی سخت و خشن والدین هم میتواند نتیجه مشابهی داشته باشد.
کوتنر گفت: بر اساس تحقیقات انجام گرفته روش تربیتی سخت و خشن، درونیسازی اصول و رفتارهای اخلاقی را ارتقا نمیدهد و میتواند کودکان را به انجام رفتارهای اشتباه و نادرست ترغیب کند. همچنین درصورتیکه کودکان جایگزینی برای دروغگویی پیدا نکنند به این نتیجه میرسند که انتخاب دیگر نخواهند داشت.
کوتنر همچنین در پاسخ به این پرسش که روش تربیتی میتواند بر دروغگویی کودک تاثیر بگذارد، میگوید: نمیتوان به طور قطع در این رابطه اظهار نظر کرد. والدین باید برای کودک خود قوانینی وضع کرده و از آنان انتظاراتی داشته باشند اما نباید رفتار اقتدارگرایانه داشته باشند.
به گزارش نقل از هلث لاین، اگر فرزندی دارید که دروغ میگوید باید به او کمک کرد تا انتخاب بهتری داشته باشد. در واقع باید به او کمک کرد تا در برابر آنچه او را وادار به دروغ گفتن میکند مقاومت نشان دهد.
منبع : niniha
[ad_2]